2008/Jan/17

ARIA เป็นการ์ตูนเล่มหนึ่งที่ชอบมากๆ ครับ แต่ก็หาอ่านยากเหมือนกัน และรวมถึงกว่าจะออกแต่ละเล่มด้วย

และหลังจากที่ได้ข่าวว่าเล่มสุดท้ายนั้นจะเป็นการรวมเล่มที่ 12 ก็ทำเอาเศร้าเหมือนกันครับ เพราะการ์ตูนดีๆ ก็จะปิดฉากลงไปอีกเรื่องหนึ่ง ... แต่ก็ดีนะครับ ถ้าจบได้แบบ Happy Ending ซึ่งทำให้เราจดจำไปอีกนานได้

 

มา spoil ตอนใหม่ใน comic blade ดีกว่าครับ กับ ARIA ตอนที่ 58 (จะโดนว่าละเมิดลิขสิทธิ์ไหมเนี่ย)

 

จากเล่ม 11 ในบรรดาสามภูตวารีจูเนียร์ (ตั้งชื่อทีมให้ 555+) คนแรกที่ได้เป็นพรีม่าก่อนใครก็คือสาวน้อยที่อายุน้อยที่สุด หรือหนูอลิส นั้นเอง ...

ตอนแรกก็งงๆ นะครับ ทำไมเอาหนู Alice มาขึ้นก่อนแบบนี้ แต่ก็คงเพราะคนที่เป็นตัวเดินเรื่องมาตลอด หรือตัวหลักเป็น อาคาริ คงเก็บไว้ท้ายๆ แน่ๆ

แต่ที่สำคัญ หนูอลิส ก้าวข้ามจากแพร์เป็นพรีม่าในทันที ... เหตุการณ์เป็นไงนั้น รออ่านดูนะครับ แต่ซึ้งดี อยากให้ anime ทำอารมณ์ให้ได้เหมือนใน manga จัง (navigator #55)

 

ส่วนคนต่อมาที่ได้เป็นพรีม่าก็เป็น ไอกะจัง ครับ ใน navigator #57 จำผิดหรือปล่าวไม่รู้นะครับ

 

คนสุดท้ายที่ทุกคนรอคอยก็เป็น อาคาริ ครับ

 

เริ่มที่หน้าปก comic blade กันก่อนครับ มากับสามสาวภูตวารีจูเนียร์ครับ หนูอลิสหน้าตาบ้องแบ้วดีจริงๆ ครับ น่ารักมากๆ

 

ขึ้นต้นกับ Navigator #58 ครับ อาคาริกับประธานทั้งสามบริษัท

 

และเรื่องก็ดำเนินต่อมาจนถึงจุดหนึ่ง

 

เอ๊ะ ถุงมือข้างสุดท้ายหายไปแล้วนี่นา อ่านตอนนี้รู้สึกได้เลยว่า คุณอลิเซีย เป็นคนที่อบอุ่นมากๆ ครับผม อยากมีพี่สาวแบบนี้ซักคนจริงๆ

จริงๆ ก็คงจะอบอุ่นทุกคนแหละครับ (สามภูตวารีตัวแม่) เพียงแต่บทของอลิเซียค่อนข้างจะโดดเด่นมากๆ เรื่องความอบอุ่น

 

หลายๆ คนชอบอ่านและดูเรื่อง ARIA กันใช่ไหมครับ เคยรู้สึกไหมครับว่าทำไมถึงชอบเรื่องนี้กัน

เรื่องนี้จะว่าไปแล้ว เป็นยุคสมัยที่ล้ำหน้ากว่าเราไปเยอะมากๆ เลย แต่เรื่องก็ดำเนินไปด้วยความเรียบง่ายของวัฒนธรรมเก่าของเมืองเวนิซที่โดนโยกย้ายจากโลกมาสู่ AQUA

นอกจากนั้นทั้งเรื่องเต็มไปด้วยความสวยงามของความรัก มิตรภาพ และธรรมชาติ และยังเหมือนพยายามบอกเราว่า สิ่งต่างๆ แม้เพียงจะเล็กน้อย แต่ก็มีสิ่งที่สวยงามของมันอยู่เสมอ เพียงแต่เราจะเปิดใจเปิดตาไปกับมันเท่านั้นหรือไม่

และในเรื่องยังอบอวลไปด้วยความอบอุ่นเกือบทั้งเรื่อง จะยกเว้นตอนหลอนๆ จากบรรดาแมวๆ ซึ่งจริงๆ ก็ยังแฝงความอบอุ่นระหว่างโลกเรากับโลกอื่น ซึ่งความอบอุ่นในเรื่องคงทำให้หลายๆ คนติดใจ ติดตาม และตามติดในการ์ตูนเรื่องนี้

ผมเป็นคนหนึ่งที่เก็บการ์ตูนเรื่องนี้ขึ้นหิ้งเลยครับ เพราะด้วยความอบอุ่นของมันนั้น หาได้ยากมากจากการ์ตูนในปัจจุบันที่ออกมาสู่สายตาเรา

ในส่วน anime นั้นก็ทำได้ดีมากๆ จนเก็บอย่างดี เพราะเมื่อไรที่รู้สึกถูกกลืนกินจากบางอย่างในโลกทุนนิยม ผมก็มักจะหยิบ anime ออกมาดู เพื่อเสาะหาสิ่งที่หายไปจากตัวเอง ที่เราอาจทำหล่นไว้ที่ไหนซักที่จากโลกแบบนี้ จะว่าไปก็เปรียบเสมือนการ์ตูนบำบัดเลยนะครับผม

ถ้าถามว่าอะไรทำให้ชอบการ์ตูนเรื่องนี้ ผมก็คงตอบไม่ได้ทั้งหมดว่าคืออะไร แต่แกนหลักของเรื่องนั้นทำให้ผมชอบเรื่องนี้มากๆ นั้นคือความอบอุ่น ความจริงใจ และความบริสุทธิ์ใจ ของมิตรภาพในเรื่องนี้นั้นเอง

บางทีเราอาจจะต้องหันมาทำอะไรเองด้วยมือของเราบ้าง แทนที่จะต้องมาจับเมาส์ เปิด LCD อยู่ทั้งวันทั้งคืน ซึ่งทำให้เราขาดความสามารถในการมองเห็นสิ่งสวยงามต่างๆ พลาดสิ่งต่างๆ ที่เราควรได้ผ่านพบเข้ามาในช่วงชีวิตของเรา

หรือนี่อาจจะเป็นสิ่งที่ Kozue Amano อยากจะบอกกับเราก็ได้นะครับผม

 

และที่สำคัญ Amano นั้นสุดยอดมากๆ เพราะเป็นนักเขียนการ์ตูนที่มองโลกในแง่ดีมากๆ มองแต่ความสวยงาม มองแต่ด้านบวกทั้งนั้นครับ ผมล่ะนับถือ Amano มากๆ ที่สามารถพาการ์ตูนเรื่องนี้ฟันผ่ากระแสการ์ตูน์อื่นๆ และแนวคิดทุนนิยมในโลกปัจจุบันให้มาอยู่ในรายชื่อการ์ตูนแถวหน้าๆ ที่มีคนเฝ้ารอดู ติดตาม และพูดถึง ได้อย่างทุกวันนี้

2007/Nov/08

แด่น้องแต้ม แมวของฉัน

 

 ~~

ฉันย้ายตัวเข้ามาในเมืองคอนกรีตเมื่อ 9 ปีที่แล้ว
ฉันยังจำได้ว่า ฉันเหงา ฉันโดดเดี่ยว ฉันร้องไห้ ฉันท้อ
เพียงเพราะเมืองคอนกรีตมันแห้งแล้งนัก

เมื่อ 7 ปีที่แล้ว ฉันไปพบ "เธอ" โดยบังเอิญ
"เธอ" สบตาฉัน ฉันสบตา "เธอ"
หลังจากนั้น ..... ฉัน และ "เธอ" ก็อยู่ด้วยกันมาตลอด 7 ปี

ตลอดเวลานั้น
ฉันไม่เหงา เพราะมี "เธอ" อยู่ด้วยทุกเวลา
ฉันไม่โดดเดี่ยว เพราะมี "เธอ" เคียงข้างยามฉันหลับตานอน
ฉันยังคงร้องไห้ เพียงแต่มี "เธอ" คอยจ้องมองหน้าฉันทุกครั้งเวลาน้ำตาผ่านแก้มสู่เตียงนอนกันอ้างว้าง
ฉันไม่ท้อ เพราะมี "เธอ" เป็นสิ่งยึดเหนี่ยวให้ฉันฝ่าฟันในเมืองอันแห้งแล้งเช่นนี้

ถ้าถามฉันว่า วิตกไหม .... เมื่อวันหนึ่งที่ไม่มีใครสามารถหลบพ้นได้จะมาถึง
วันที่ฉันตื่นขึ้นมาจะไม่เจอ "เธอ" อีกแล้ว .... ฉันวิตกอยู่ตลอดเวลา
แต่สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดของฉัน ... ก็เพียงใช้เวลากับ "เธอ" ให้มากที่สุด
บางที การวิตกมากเกินไปก็ทำให้ฉัน และ "เธอ" อาจจะห่างเหินกันมากไป บางทีฉันก็ทำเป็นลืมหรือไม่พยายามนึกถึงเรื่องนี้ไปบ้าง
แต่จริงๆ แล้ว .... ฉันวิตกมากๆ เลยเชียว


และเมื่อหลายวันก่อน .... วันนั้นก็มาถึง
วันที่ฉันไม่สามารถเหนี่ยวรั้ง "เธอ" ได้อีกแล้ว
เหมือน เวลาจะเดินทางมาเร็วเกินกว่าที่ฉันคาดหวังไว้มากนัก
แต่ฉันก็ยังดีใจ ที่อย่างน้อยก็ไม่ได้ปล่อยให้ "เธอ" ได้โดดเดี่ยวจนวินาทีสุดท้าย
แม้สุดท้าย ฉันก็ต้องกลับมาโดดเดี่ยวอีกครั้งหนึ่ง ....
ท่ามกลางห้องที่มีแต่ร่องรอยของ "เธอ"
ท่ามกลางห้องที่มีแต่ภาพของ "เธอ"
ท่ามกลางห้องที่มีแต่ความทรงจำของ "เธอ"

วันนี้ฉันไม่ได้นั่งกินข้าวกับ "เธอ" อีกแล้ว
วันนี้ "เธอ" ไม่ได้มานอนเคียงข้างฉันอีกแล้ว
วันนี้ฉันไม่มี "เธอ" คอยเคลียคลออีกแล้ว

ฉันต้องกลับมาอยู่ในห้องเงียบเหงาอันอ้างว้างเพื่อรอรับลมหนาวที่ค่อยๆ ทำให้อากาศเย็นขึ้นเรื่อยๆ
.... เพียงคนเดียว .... เหมือน 9 ปีที่แล้ว

ฉันยังคงคิดถึง "เธอ" ทุกเวลา

ฉันยังไม่สามารถอยู่ในห้องคนเดียวได้...โดยปราศจากความทรงจำของ "เธอ" และน้ำตา....


~~~ เช้านี้ยังมีเธอไหม ~~~
ทุกวันนี้ ยามเช้าที่เคลื่อนตัวผ่านราตรีที่เปล่าเปลี่ยวของฉันนั้น ไม่มี "เธอ" แล้ว

แต่...

ทุกวันนี้ฉันยังมี "เธอ" อยู่กับฉัน

เพียงแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในใจฉันเท่านั้นเอง ..... และจะอยู่อย่างนั้น ... ตลอดไป

2007/Apr/19

ได้ฤกษ์เอาอาการขี้เกียจออกบ้างครับ นั่งวาด "ลาล่า" จากเรื่อง To Love Ru ครับผม

เรื่องนี้สนุกดีครับ รู้สึกว่าจะ service เยอะดี อิอิ ชอบๆ

ตอนนี้ออกมา 2 เล่มแล้วนะครับ ของ Ants แต่ไม่รู้จะออกต่อไปอีกหรือปล่าว เพราะสยามอินเตอร์คอมมิคได้ LC ไปแล้ว (ถ้าจำ สนพ. ไม่ผิดเน้อ)

ในเรื่องก็มี ลาล่า กับ ฮารุนะ นั้นแหละครับผม ที่เด่น หรือเป็นตัวเอกนั้นเอง

(อุปกรณ์ : กระดาษ A4 แบ่งครึ่ง, ดินสอ 2H, HB, 2B ใช้มั่วๆ ปนๆ กันไป)

รู้สึกจะวาด ลาล่า เป็นผู้ใหญ่เกินไปมั๊งครับ จริงๆ ต้องดูอ่อนกว่านี้ .. อีกอย่าก็เหมือนวาดเบี้ยวๆ ยังไงไม่รู้นะครับ

ปล. ต้องพยายามเอาตัวขี้เกียจออกไปให้ได้ จะได้หัดวาดรูปต่อไปได้ซะที (มัวแต่ดู anime)

2007/Feb/26

ได้ฤกษ์ update ซะหน่อยครับ ก่อน blog มันจะเค็มไปกว่านี้ หุหุ

แปะรูปหน่อยครับ เอารูปเก่ามาแปะก่อน อิอิ ช่วงนี้วาดไม่ได้เรื่องเลย (จากที่ไม่ได้เรื่องอยู่แล้ว)

เดี๋ยวนี้ไม่ได้วาดลายเส้นแบบนี้ไปแล้วครับ .... ลายเส้นเปลี่ยนไปตามเวลาเรื่อยๆ


เมื่อวาน กะเอาเงินไปซื้อ tablet ครับ อยากได้มานาน เก็บตังก์อยู่หลายเดือน

มีเงินเก็บได้ 5000 บาท ก็กะไปดู tablet ที่ราคาประมาณนี้ซะหน่อย

แต่ดันเกิดเรื่องก่อน .... ต้องไปตัดแว่นอันใหม่แทนอันเดิม .. โอ้ ... หมดไปเกือบ 4000 บาท

ทำไมมันแพงจัง ที่เชียงใหม่ตัดไม่ถึง 3000 บาท ....

เป็นอันว่า อดมี tablet ไปโดยปริยาย ... ต้องเริ่มเก็บตังก์ใหม่อีกล่ะครับ เศร้าเลย ....

ปล. สุดที่รักบอกว่า "จะซื้อทำไม เจ้า tablet เนี่ย วาดดินสอเต็มที่แล้วเหรอ อะไรๆ ก็จะเอา tablet" .... แงๆ ๆ ๆ ๆ โดนว่าแบบแทงใจดำ อิอิ

2007/Feb/01

วาดแฟนอาร์ต "ยูโกะ" กับ มอคโคน่า (ดำ) ครับ

ไม่เคยวาดแฟนอาร์ตเรื่อง xxxHolic เลยครับ ส่วนใหญ่จะวาดแต่ TRC ซะมากกว่า

อันนี้ลองๆ ร่างแล้วตัดเส้นครับ คงใกล้เคียงบ้างแหละ อิอิ

อุปกรณ์ :: ดินสอ 1mm (เห็นเขาเรียกันแบบนี้) HB กับกระดาษปริ้นท์ธรรมดา

เวลา :: ร่าง 10 นาที + ตัดเส้นและตัดเส้นประมาณ40 นาที

ปล. วาดผมยูโกะผิดไป ... ขอโทษด้วยคร๊าบบบบบบ ...............


เมื่อวาน ... โทรศัพท์ SAMSUNG E700 ที่อยู่ด้วยกันมา 4 ปีก็ได้ลาจากโลกนี้ไปแล้ว (เศร้า)

หลายเดือนก่อนเริ่มต้นด้วยอาการสีจอเพี้ยน

ต่อมาก็จอเป็นลายเส้นขาวๆ ทำให้มองไม่ค่อยเห็น

ต่อมาก็หน้าจอกลับด้าน ซ้ายเป็นขวา ขวาเป็นซ้าย ตัวหนังสือกลับทาง (เหมือนดูตัวหนังสือผ่านกระจกเงา)

เมื่อวาน .... หน้าจอมืดดับไปเรียบร้อย ....

สงสัยมันอยากลาจากไปนานแล้ว ค่อยๆ เตือนว่า "ปล่อยฉันไปเถอะ"

และแล้ว มันก็จากไปแล้วเมื่อวาน ... หน้าจอมืดมองอะไรไม่เห็นซักอย่างแล้ว

ไม่ซ่อมล่ะ ... แพง แถมช่างบอกว่า "ซ่อมก็เป็นอีกครับ เพราะอะไหล่ของปลอมครับผม"

ซ่อมไปสองที ก็ได้ Nokia รุ่น 1110i เครื่องใหม่แล้ว ...

เดี๋ยวคงได้เวลาไปถอยเครื่องใหม่มาแล้ว ... แต่ยังเสียดายเครื่องเก่าอยู่ ... ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้ง 4 ปีกว่าๆ แน่ะ

ตอนนี้ก็เลยเก็บเข้ากล่องเก็บของจุกจิกเก่าๆ ของตัวเอง .... เพื่อนๆ ในกล่องก็คงได้ E700 เป็นเพื่อนใหม่อีกชิ้นไปแล้ว .... ว่างๆ คงหยิบเอามันมาดูบ้าง แก้คิดถึง.... ลาล่ะนะ E700 ของฉัน